Seorang tokoh politik yang sering menimbul di hatiku ialah Bapa Malaysia, Tunku Abdul Rahman. Beliau seorang putera berasal dari negeri Kedah, Malaysia. Beliau telah berjuang untuk mencapai kermerdekaan negara Malaysia pada tahun 1957.

Pada pendapat saya, keagongan seseorang tokoh hanya dapat diuji selepas tokoh tersebut meninggal dunia. Seorang tokoh yang sering diingati dan disanjungi walaupun beliau telah lama meninngal ialah bukti dan tanda keagongannya. Tunku, ialah tokoh demikian.

Walaupun dunia sekarang berada dalam alaf yang baru, tetapi manusia belum lagi dapat dibebaskan dari kurungan masalah perkauman. Maklumlah bahawa Tunku disayangi oleh semua rakyat Malaysia, tidak mengira bangsa dan kaum. Ini merupakan satu pencapaian yang luar biasa di sebuah negara yang terdiri daripada berbagai kaum . Tunku berhasrat membawa muhibbah di masyarakat majmuk di Malaysia. Ideologinya diamalkan di keluargnya sendiri di mana orang gajinya and penolong-penolong nya terdiri daripada berbagai kaum. Malah, isteri Tunku pun terdiri daripada berbagai kaum!

Mengikut pekerja-pekerja yang pernah berkhidmat untuk Tunku, beliau seorang peramah dan baik hati.

Sebagai seorang putera, Tunku bergaul dan beramah dengan orang awam, dan mempunyai ideology yang luhur supaya menyatu-padukan negara. Dibandingkan dengan banyak pemimpin di dunia sekarang yang mempunyai pandangan yang sempit, yang mengexpoitasikan masalah perkauman, Tunku merupakan tokoh yang unik !!!